Bridges and Stitches

Greetings Earthling!

2012-01-24T21:22:00.016+01:00

Happy new year everyone! Yes, I know the greetings are a bit on the late side and it has been a while since my last post. I’ve been occupied with some nice projects and of course the December holidays in which I somehow ended up in a continuos stream of epic diners, with a homemade six-layer rainbow color cake (a rarity here in Holland) at its apex. Also, I needed some time to recuperate from the already infamous ‘Cosmic Sans New Years Party’ that the amazing guys of the SingerSweatShop hosted and which lead to a city-wide shortage of tin foil, neon colored tape and silver make-up.

For those who weren’t there, but who will be in the neighborhood on February 10th: photographer Aad Hoogendoorn will exhibit some of the portraits he made that evening, so do drop by the SingerSweatShop to see what you missed out on!

FYI: My New Years Laika-the-first-dog-in-space-outfit was repeatedly mistaken for that of an Ewok. Which is mildly understandable and kinda cute, but also so much less cool. I mean: Laika was *cooked* to death – in space! Just sayin’.

In between all this fun I did manage to get some work done, like the desktop wallpaper in the above image. It’s available in several formats, so if you like it, grab yourself a copy at this link:

www.zerbamine.nl/goodies/ny2012

After the jump there’s some behind-the-scenes talk on how this image came to be. And I can tell you, it was a cumbersome delivery!

The initial idea was to make a new version of this picture, which seemed perfect to serve as a desktop wallpaper: plenty of empty space in the image to not scream off the screen and simple enough to make before the end of the year.

Over the holidays I had been paging a lot in the beautiful photography books ‘The Lost Vanguard’ by Richard Pare and ‘Cosmic Communist Constructions Photographed’ by Frédéric Chaubin, which sample the beauty of old communist modernist architecture, so I was quite determined to merge some Soviet-inspired architecture pieces into the image.

But as it happened: sometimes an idea that looks good on paper just won't work out in low-poly. The image was kept empty on purpose, but that should not necessarily mean boring. Well, it was. I felt it lacked a 'punch' and the whole setup seemed unsteady and fleeting. Then I changed the scenery a bit, tried out a nuclear campfire idea and I kept coming back to the architecture. I lost myself in fiddling with the buildings' details, while I hadn't even figured out the complete image yet, so ultimately the image felt a bit lost.

Other ideas that were tried out were: a Sim City-like grid with old Soviet buildings, a wintery scene on top of a huge flat, and a tent & campfire setting that would be published in a day and night version, with different characters populating the two frames.

The above two images were from my next attempt: a short-lived idea for a '2012 Nuclear Winter Animal Catalogue', with critters neatly arranged in a grid. I don't know why this nuclear idea kept resurfacing. Maybe Fukushima made too much of an impact over 2011? Maybe it's something my subconscious automatically links to Soviet architecture? Maybe it's just an excuse to make weird animals? By this time I had given up almost any hope of making anything and started making my Laika costume (yes, *again* with the Russian thing!).

New year/clean slate: I was kinda intrigued by the mutant ape-man from the right bottom corner of the animal catalogue sketch, so I decided to promote him to astronaut. And with the trailer for the upcoming 'Alien' prequel 'Prometheus' fresh in my mind the new idea took shape pretty quickly!

It started out with a whole carcass, but with the ominous Big Giant Head being so present in Prometheus' promotional material the rest of the body was quickly discarded.

The sketch didn't feature a whole convoy of buggies and armored cars, but they were too much fun to make.

I *love* rocks! The tall pointy ones are actually only three distinct objects that were slightly rotated and scaled to look different from one another from this view.

The cone-shaped plants in the above render and the bamboo-like ones below were sampled from other scenes I made before, which saved me some time. And besides, they fit perfectly in this desert moon-like landscape!

A ringed planet with some moons was added as a finishing touch. The background gradient was made in Illustrator with a mesh object which allows for a more accurate gradient manipulation. The star grid was made by tracing the edges of a rendered icosahedron and in the end Photoshop was used to tweak the colors a bit . Voilà: mission accomplished! I hope you enjoy the view :)

Creating 'Creating Tomorrow'

2011-12-15T10:40:00.003+01:00

It's been quite a few months since I worked on this project together with ShopAround, but I can finally show you the final outcome and some behind-the-scenes goodies! The illustration was made for the new 'Creating Tomorrow' campaign for the University of Applied Sciences in Amsterdam (HvA) that the wonderful people at lemonscentedtea came up with. Each faculty has been represented by a different illustrator and I got the honors to make a piece for the School of Economics & Management, which apparently has the largest group of students (a number of around 17,000 has been dropped on an occasion, but don't pin me down on this one!).

Lemonscentedtea had a very clear briefing from the start. They showed me this sketch which already consisted out of six boxes, each with their own theme relating to the Economics & Management faculty: data management, sustainability, connectivity, international, economics and Amsterdam. The hands are a recurring and connecting element throughout the entire campaign.
My first sketch looked more like a diorama of landscapes, with the boxes for connectivity, economics and Amsterdam looking pretty similar to the final output. In the end the box for sustainability had to go and some style adjustments were made to clear up the image.
The process of creating the mini-people look was a bit cumbersome, as you can see. What was I thinking?!
Building the final boxes was a pretty straightforward task, as I couldn't stray too much from the approved sketch. The only box that went through a bunch of iterations was the one for management. The earlier versions had larger and smaller characters to visualize hierarchy, but in between an embarrassing amount of color tryouts (not to mention the embarrassing color schemes!) that idea got cancelled and the client opted for the version with same-sized characters.
Piet Oosterbeek photographed the hands and supplied me with high-res images that I could map onto a digital placeholder hand. Or rather fingertips in my case, as I only needed the little elements to drop shadows on small parts of the fingers. This way I could get an almost Hollywood-like quality integration of the 3D elements with real-life photography!

Winding Up

2011-11-16T13:02:00.005+01:00

This Friday, November 18th, dutch jewellery designer duo ZWARD will open their temporary minishop at De Meent here in Rotterdam. For a period of six weeks the ZWARD Wind-Up Store will feature and selection of works by 15 designers, illustrators and artists, alongside ZWARD's own jewellery line.
They've asked me to join the crowd as well, so I'll be selling two limited edition Ecology prints (I and III) and some prints of the smaller Island Still Life series. With the holidays coming up, why not drop by and see if there's a special gift to your liking?

In the mean time I have finally finished my little big planet! The fine people at Studio Output are currently busy making it work, so now all there's to do is wait and see. There's some work-in-progress goodies, once again, after the jump:

Aeroplane alphabet

Weird stuff going on with, as it turned out, some wrong settings for my irradiance cache file

My first attempts at animating bone objects

Work in progress...

2011-11-08T17:32:00.004+01:00

My little big planet is coming along just fine! I'm really anxious to see this thing when it eventually gets launched, as there will be a lot of tweaking and faking needed to get it on the platform. What platform, you might ask? Well, let's just say for now that the above interface is enough of a hint (not to mention that first line).

Regular readers might have noticed that I've renamed (or finally named) my blog; from now on it's Bridges and Stitches!

It's named after two tools that I use a lot when 3D-ing and it seems appropriate: connecting to new and old places, or anything interesting.

Speaking of new stuff: I've been asked to participate with an upcoming initiative by the ever gorgeous Jelmer and Kirstin from ZWARD. They're still working on the invites and official announcements, but as soon as it's out, I'll post it here as well. And if you happen to be in Rotterdam on Friday the 18th of November: save the date!

Building Better Worlds

2011-11-02T17:06:00.003+01:00

A few more pics after the jump!

Generating a new evolutionary tree.

Floral configurations.

View from inside :)

The party must go on!

2011-10-28T22:35:00.004+02:00

I know, I know, it's a been long long while. Over here in Rotterdam we're enjoying a strangely mild autumn, which is fine by me after that miserable excuse of a summer. For the past two months I've been working closely with my agency ShopAround and advertising company INDIE to create a new campaign for the 'one happy island' of Aruba. It's kind of a torture when all the reference photos you need are defined in just two categories:

(1) White sandy palm tree beaches lining a gentle turquoise sea, bathing in a bright tropical sun,
or (2) Photos over overtly happy and uninhibitedly smiling people standing on said beaches.

Meanwhile, the average temperature in my living room was 15.3 degrees Celsius.

Of course, I mustn't complain too much, because there was fun to be had. Like finding out that Google images thinks the typical Aruban man looks like Joran van der Sloot. And that the typical Aruban woman has a DD cup. And yes, the rumors are true: I had to look up photos of Paris Hilton... and chihuahuas!

It's been a very busy two months, but I think it was worth it. The complete campaign, that the wizards at INDIE came up with, celebrates the happy-go-lucky attitude of the Arubans and consists out of five illustrations. While the other ads should roll out before the end of the year, I can show you the first one here:

Also, after the jump there's some work-in-progress goodies. Enjoy! ^_^

Happy islanders!

The first decor pieces.

Low-poly tropical plants in not-so-tropical shades of grey.

The first setups still featured a cute mini-van and a little girl making her way to the party, surrounded by local animals. Her orange avian friend is a typical islander: the troupial.

One of the almost-final versions of the illustration. The van had to go and after this version so did the girl and the iguana, to make room for the ad's layout. Luckily the troupial and the burrowing owls could stay. The fallen palm tree got accompanied by two crabs as the client didn't want to give the idea that a tropical storm might have hit the island (apparently, the ABC-islands, unlike the rest of the Caribbean, don't get visited by hurricanes).

Computer Arts #190

2011-07-25T12:48:00.005+02:00

A copy of Computer Arts magazine Issue 190, casually resting on my very first Daan Botlek screenprint :)

I got featured in the new Computer Arts magazine: Yay! You can find the 3-page piece in the Inspiration Workshop section, where I talk a bit about my influences and how the Ecology series came to be. Check it out!

Design Reboot

2011-07-20T23:26:00.002+02:00

Design reboot is a wonderful lecture by Jonathan Blow in which he tackles issues of storytelling and/in game design and challenges us to take game design to a next level. Highly recommended stuff, even for people in other fields of design!

An Astronaut's Life

2011-07-20T22:44:00.003+02:00

Summertime, is a fascinating thing, regardless of what the weather outside is. Some people automatically slip on sandals, others get the irresistible urge to have ice-cream after every meal. Me, I stay indoors and wide awake 'till late at night, designing imaginary computer games. Fun!

On a side note: researchers postulate that Mozart may have come to his premature end because of vitamin-D shortage due to his indoorsy and nocturnal working habits. I'm not saying I'm Mozart, just be assured, I do go outside during daytime (pizza delivery services are quite lacking here in Rotterdam). So if you happen to spot me, say hi. God knows I need to practice my social skills.

(More pics after the jump)

Today's the day

2011-06-09T10:48:00.003+02:00

Just a few hours before the people of Letterfreak/Wallcover will deliver my new work, titled Roots, to Het Gemaal. Pretty damned exciting! Let's hope Murphy's Law will pick on someone else today, since we have no way of coming up with a replacement, should something turn out wrong.

The format of the work has changed by the way, to 2 mtrs wide and 2.5 mtrs tall. Still, it should be impressive, so come and have a look! Opening starts at 20.00 hrs and fashionjournalist Aynouk Tan will guide us through the pieces and interview some of the artists afterwards.

Note to visitors: public transport is on strike today in all of Rotterdam! So join us by foot, fixie, car, or even better: by TARDIS. In which case you'll get my piece for free after the exhibition's over ;)

It's gettin' crowded

2011-05-31T11:12:00.006+02:00

Just a few more days to go before my file heads towards the printer and still plenty to do, but at least the pieces are finally starting to fall in place; literally. I tend to model the different kinds of objects in separate files and only in the final piece start arranging them together and add color. This helps a lot with memory issues, but the downside is that you work without a whole image for so long, it can feel very undirected.

The piece will be part of an exhibition, titled Far from Fong, which will open thursday June 9th at 20.00hrs in Het Gemaal op Zuid in Rotterdam.

If you want to be part of my entourage, the complete official invite text follows after the jump:

TENT & CBK in GEMAAL OP ZUID

FAR FROM FONG

Fenmei Hu, Khitan, Erwin Kho, Kwannie Tang, Zhen Tian, DaDa Wang and Fong-Leng

09/06/2011 – 27/08/2011

Far From Fong sheds light on young Chinese-Dutch artists from various disciplines, who draw on their cultural background to create a new idiom. Over thirty years ago, fashion designer Fong-Leng did likewise in her extravagant fashion creations. How do their views relate to one another?

Opening: Thursday 09/06/2011, 20.00 hrs Fashion journalist Aynouk Tan introduces the exhibition and interviews the artists. Music by DJ David Zee. Chinese snacks served.

CHINA OP DE KAAP
Friday 01/07/2011 & Saturday 02/07/2011 The China op de Kaap festival erupts in Katendrecht from 1 to 3 July. Het Gemaal op Zuid hosts public activities incl. by artists’ collective Studio Zi, young creative professionals with a Chinese background.

Tea time, time for tea

2011-05-24T23:51:00.001+02:00

(Render in progress...)

Animalia

2011-05-17T13:15:00.002+02:00

The next 3 weeks are going to be craaaaaazy! I'm working on a huge piece for an upcoming exhibition (the previous post showed the announcement illustration) and I have dozens of little critters and plants to finish. Luckily I have the new fabulous Doctor Who (the TARDIS as a woman!) and the mesmerizing Game of Thrones (decapitated horse anyone?) series to keep me sane, from time to time.

More pics after the jump!

Coming soon...

2011-05-13T23:49:00.003+02:00

Save the date!

June 9th 2011
Time: 20.00hrs
Location: Het Gemaal op Zuid, Pretorialaan 141, Rotterdam

April is...

2011-04-08T13:07:00.006+02:00

And suddenly it was April already! The sun is shining, people are noticeably less cranky (including myself), and my stack off anti-hayfever pills has been dusted off for the new season. Time flies when you're having fun, but also when you're busy doing nice projects.

The above image is a little preview of a piece I just finished for the University of Applied Sciences in Amsterdam (HvA), and came into existence together with the combined forces of Lemon scented tea and Shop Around!. Actually, for the final image I needed to call in help of a render farm as well, in order to make it for the deadline. How professional!

On a side note: a few days ago I discovered this wonderful, funny and insightful essay on a certain group of very misunderstood people, titled 'Caring for your introvert'.

"Do you know someone who needs hours alone every day? Who loves quiet conversations about feelings or ideas, and can give a dynamite presentation to a big audience, but seems awkward in groups and maladroit at small talk? Who has to be dragged to parties and then needs the rest of the day to recuperate? Who growls or scowls or grunts or winces when accosted with pleasantries by people who are just trying to be nice?

If so, do you tell this person he is "too serious," or ask if he is okay? Regard him as aloof, arrogant, rude? Redouble your efforts to draw him out?

If you answered yes to these questions, chances are that you have an introvert on your hands—and that you aren't caring for him properly."

There are so many little gems in this text, by now I must have read it half a dozen times. And when someone quotes Sartre with "Hell is other people at breakfast", how can you go wrong? Seriously, read it.

Promoting...Tomasz (& Edgar (& George))

2011-03-17T11:33:00.008+01:00

Sadly no updates on my own projects. Though I have been rewriting some dialogue on a very sad story, I've mostly been really busy doing commisioned work. Which actually isn't all that bad since I'll be able to pay my rent and have pancakes with bacon for breakfast, lunch and diner.

Instead I'd like to point you guys out this very interesting animation project by my friend Tomasz Kaye: 'Edgar the Exploiter'.

It's a currently a work in progress (to which you can donate btw!) and will follow up on his previous animation 'George Ought to Help', which dealt with the subject of stateless society. Judging from the preview artwork Edgar will look even better than George, and knowing Tomasz, will deal with some interesting views on modernday society. Have a look!

Inner geek ramblings

2011-02-25T18:23:00.010+01:00

A few weeks ago my inner geek totally freaked out when Florian showed me this new Battlestar Galactica paraphernalia: QMx' official map of the Twelve Colonies of Kobol! This is soooo awesome, but if you've never heard of BSG or Kobol, or Cylons, raptors and vipers, here's the how and why on this particular piece of awesomeness:

At the start of the reimagined TV-series, humanity populates a collection of worlds named the Twelve Colonies of Kobol. Then the Cylons – robots created by humanity who later rebelled and fled – return and nuke every planet, forcing the remaining survivors to take to the stars, searching for a new home (the fabled planet Earth), guided by the warship Galactica.

Now, we didn't get to see much of the Twelve worlds themselves, so naturally – as sci-fi geeks do naturally – there was some debate on how a solarsystem with twelve habitable worlds could be even remotely possible. The short-lived spin-off series Caprica didn't deliver us many answers either, only showing the titular world orbiting so close to Gemenon, you could see both worlds at the same time from orbit.

For comparison: Venus, our closest neighbouring planet, only appears as a small dot in the sky. So what the frak were the creators of the series trying to tell us? This is a question that keeps geeks awake at night, I kid you not.

With the above mentioned map QMx delivers us from our doubts, but raised a new question in my once-again-restless inner geek. Caprica and Gemenon apparently orbit each other, but whats going on with Aerilon, Hestia and Canceron? Three planets sharing the same orbit? Sure, this is sci-fi, but really?

The designers made us of a scientific phenomenon known as Lagrange points. A little explanation from the NewScientist website:

"When one body (such as a planet) orbits a much more massive body (a star), there are two Lagrange points along the planet's orbit where a third body can orbit stably. These lie 60 degrees ahead of and 60 degrees behind the smaller object."

Our own solarsystem has an example of this in the shape of the Trojans asteroid groups, which lie at Jupiter's Langrange points.

And a few days ago news broke that the planet-hunting Kepler telescope has observed a rather interesting system, dubbed KOI(short for Kepler Object of Interest)-730. Out of the four planets observed, two seem to be sharing the same orbit, cirling their parent star "every 9.8 days at exactly the same orbital distance, one permanently about 60 degrees ahead of the other". In other words, one of the planets is fixed at the other's Lagrange point! How nifty is that?

So, with science catching up with sci-fi once again (compare the Star Trek communicators with modern day cellphones for example), any chance we could have our first alien encounters any time soon?

Eureka moment

2011-02-21T11:48:00.005+01:00

Quick note to self:

getting up earlier in the morning = enjoying longer periods of daylight = better matching colors in work = happy face!

(Two more sketches after the jump)

Dead Island

2011-02-17T12:19:00.003+01:00

Wow, this one made me stop for a sec. The trailer for the upcoming game Dead Island just came out and it's... beautiful. Which is unexpected considering the game is about zombies taking over a holiday retreat and you get to be a lone survivor amidst a horde of bloodthirsty corpses.

One would expect raging guitars to blast out of the speakers and copious amounts of digital blood to squirt across your screen (though, that last bit does happen), but instead we get treated to a much more emotional non-linear approach, akin to a certain Coldplay music video.

If this doesn't do anything for you, you're probably a zombie already.

First new steps

2011-02-16T18:39:00.009+01:00

Once every while you have these talks that just get your head unstuck, rebooted and back in the game. Yesterday I had one of those conversations with fellow pencil-lover Sabine ten Lohuis, who has lately been very busy – and successful – in getting her blog up and running. We talked about the advantages of the internet and what it can mean to one's exposure – God knows us creative freelancers need some of that.

However, in order to get noticed, gain followers and – more importantly – keep them coming back to your blog, you'd better have some interesting stuff to show. And that's where I get a bit hesitant.

Though I have piles and piles of doodles, sketches and unfinished drawings lying around (you should know I take my sketchbook in bed with me), I have a hard time deciding which ones to share on the web. In my opinion, most are just to fugly to show anyone without hurting my public image. And since I don't go out much, that image is pretty much all that stands between me and a lonely corner of the dance floor.

Then again, as Sabine reminded me, sketches are works in progress. Snapshots of a search for the right shapes, compositions, materials. So it's okay for them to look lousy, uncontrolled, failed. Personally I love scouting the web for concept art from films and sketches from artists – especially the ones that look so different from the end result. Those give the final pieces so much more context and history.

So... Practice what you preach, I guess?

I hereby pledge to update my blog on a regular basis and include in these posts not just the finished works, but also a myriad of doodles, sketches, ideas, unfinished drawings and failed experiments. There, I said it.

Oh, and by the way – as you may have noticed – I'm going to be posting in English from this point forward. I know there's a handful of non-Dutchies out there who are interested in my ramblings. You know who you are!

Mensen en alles

2011-02-14T23:46:00.002+01:00

(klik voor een groter beeld)

Net zoals een aantal andere striptekenaars begin ik het kader eerder een beperking dan een hulpmiddel te vinden. Weg ermee dus!

Vierkwart O.D.

2011-01-30T15:27:00.003+01:00

Te veel caffeïne, te veel jenever en vooral te veel gezelligheid.

Mensen, ik ga detoxen op het IFFR, en ondertussen kunnen jullie genieten van Sabine's verslag van de expo-opening, met foto's door Milo Vermeulen en David Jonas.

Vierkwart

2011-01-24T21:51:00.008+01:00

En opeens was het 2011! Terwijl de winter rustig voortkabbelt hier in grauw Rotterdam, beginnen de filmliefhebbers alweer onrustig te worden, want de nieuwe editie van het IFFR staat weer voor de deur. Vrouwe Sabine ten Lohuis had het niet beter kunnen plannen met de tweede editie van de 'Vierkwart' expo, waarvoor ik drie (grote!) (nieuwe!) platen heb gemaakt.

De opening vindt aanstaande vrijdag 28 januari om 18:00 uur plaats in de Coffee Company aan het Eendrachtsplein hier in Rotterdam; lekker centraal gelegen en een prima plek om – tussen films door – even bij te komen met een warme caramel bambino. Naast mijzelf en Sabine zullen nog twee andere getalenteerde illustratoren hun werk tonen: Gonny Ellermann en Merlijne Marell.

(work in progress: evolution of a meatprocessor)

Waarschuwing voor de critici: Sabine en ik zullen ons werk schaamteloos presenteren in de beruchte RIBBA lijsten van IKEA – jawel! En alstublieft, wees lief tegen ons, want we hebben een onbegrijpelijk epische trektocht door het urbane landschap van Rotterdam (en buitenwijken!) moeten doorstaan om enkele (speciaal voor ons gefabriceerde!) exemplaren te kunnen bemachtigen. Episch omdat we vanuit Rotterdam Noord hélemaal naar Barendrecht moesten afreizen. Onbegrijpelijk omdat we er met de auto anderhalf uur over hebben gedaan.

En ja, we weten dat er met de tram een directe verbinding is van een half uur.

Mij treft slechts enige blaam, want het kaartlezen op de iPhone gaat me nog niet zo soepel, aangezien ik geen iPhone van mezelf heb om mee te oefenen (leuk wetenswaardigheidje). En als je dan per ongeluk de looproute afleest in plaats van de rijroute... Onderweg bleek een afrit een viaduct en een stuk weg afgesloten, dus voor we het wisten was het donker en Zweedse-gehaktballen-met-friet-voor-vijf-euro-etenstijd.

Die lijsten dus, wees voorzichtig erover! Verder ben ik oprecht benieuwd naar wat jullie van het werk vinden. Dus, hopelijk tot vrijdag?

"Christmas is cancelled!"

2010-12-28T02:06:00.009+01:00

Terwijl ik in alle stilte doorwerk aan een aantal illustraties voor een aankomende expositie in januari, leek een kleine onderbreking me welverdiend.

Ik ben nog niet helemaal bijgekomen van het bizarre Dickensiaanse verhaal van de afgelopen Doctor Who Kerstspecial 'A Christmas Carol'; vliegende haaien, een uit de schoorsteen vallende Doctor ("Christmas Eve on a rooftop, saw a chimney, my whole brain just went: "What the hell!"), Amy en Rory in hun politie en Romeinen outfit en een off-screen Marilyn Monroe... En dat alles in een krappe 60 minuten. Pfew...!

De après-eindaftiteling leader van het aankomende seizoen belooft weer veel lekkers: papieren monsters, Nazi's, de Ood, nóg meer River Song, én blijkbaar speelt de mysterieuze TARDIS uit de luchtige aflevering 'The Lodger' een grotere rol.

Matt Smith heeft mijn hart nog steeds gestolen met zijn slungelige interpretatie van de semi-onsterfelijke buitenaardse tijdreiziger en, helemaal leuk, na de fez mag straks ook de Stetson cowboyhoed zich tot de Doctors garderobe rekenen. Een aantal mensen achter Wikipedia is in ieder geval fan:

Het nieuwe jaar kan niet snel genoeg beginnen. En tot die tijd: nog fijne feestdagen!

Proloog

2010-12-08T14:10:00.002+01:00

"Ik ben niet zo goed in spelletjes."

Yeeey!!!

2010-12-02T18:29:00.003+01:00

'Elke Seconde Telt' heeft weer een prijs in de wacht gesleept en wel de Plastieken Plunk 2010! De Plastieken Plunk is in het leven geroepen door de belgische stripwebsite PulpDeluxe en stripmagazine Plots en ging eerder naar halfgoden Pinda en Brecht Evens. Noot van de jury:

“De jury van de Plastieken Plunk 2010 was verrast door de hoge kwaliteit van de inzendingen voor dit jaar. Eervolle vermeldingen waren er voor Marissa Delbressine met Zonderling en Bart Nijstadt met Zwart zijn is vies. Het verhaal Elke seconde telt van Erwin Kho wint de Plastieken Plunk. Elke seconde telt is een kortverhaal waarin beeld en tekst van zeer hoogstaand niveau zijn. Erwin Kho vertelt met Elke seconde telt een uiterst gebalanceerd en emotioneel evocatief verhaal.”

Dit jaar dus louter Nederlanders in de top drie. Laat de strijd Nederland-Vlaanderen maar weer van start gaan!

Achter deze link kunnen jullie meer lezen over de prijs en hieronder links naar de verhalen van medelanders Marissa Delbressine en Bart Nijstad:

Zonderling door Marissa Delbressine
Zwart zijn is vies door Bart Nijstad

Nachtwake

2010-11-30T22:30:00.001+01:00

"Nou, geef je d'r straks een dikke kus van me? OK?"

Mooi Is Dat!

2010-11-16T14:25:00.002+01:00

Via Zone5300:

Zaterdag 13 november werd de expositie van het boek Mooi is dat! in de OBA geopend. Auteur Tommy Wieringa sprak de menigte toe en vertelde waarom hij zo in zijn nopjes was met de verstripping van zijn roman Joe Speedboot. Stripmeester Peter Pontiac wist zijn roman perfect in één pagina te vatten, vindt de auteur.

Daily Webhead: Tommy Wieringa spreekt op expositie "Mooi is dat!" from Michael Minneboo on Vimeo.

De tentoonstelling blijft tot 16 januari 2011 in de Amsterdamse bibliotheek te zien en zal daarna langs meerdere plekken reizen, waaronder het Stripmuseum in Brussel.

*Tromgeroffel

2010-10-31T00:15:00.005+02:00

De cover van Mooi Is Dat! door Ruben Steeman

Via de weblog van kunststripbeurs:

Kom zaterdag 6 november naar de KunstStripBeurs in de Janskerk voor de première van Mooi is dat!: een oogstrelende weergave van hoogtepunten uit de Nederlandstalige literatuur, verbeeld door de grootste striptalenten; een visitekaartje van de begaafdste tekenaars van de Lage Landen. Ontmoet hen op de première in de Janskerk. Het boek wordt om 14.00 uur gepresenteerd.

Strip en wereldliteratuur vormen een gouden combinatie. Maar hoe zit het met strip en de Nederlandstalige klassieken? Nederlandse en Vlaamse stripmakers werden uitgedaagd tot een meesterproef: vat je favoriet van de klassiekers samen in één strippagina. Bijna zestig toptekenaars, jonge honden en gelauwerde veteranen, namen de handschoen op. Het resultaat is een staalkaart in stripvorm van de Nederlandstalige literatuur. Aan bod komen romans en verhalen, toneelstukken en gedichten. Ze zijn op alle mogelijke manieren verbeeld: in zwart-wit of kleur, digitaal of geschilderd, met krijt, pastel, inkt, kool en nog veel meer. Mooi is dat! is een oogstrelende weergave van de hoogtepunten uit onze literaire traditie én een visitekaartje van de begaafdste Nederlandse en Belgische stripmakers. Een cadeau voor liefhebbers van literatuur, strips en beeldende kunst.

De deelnemende tekenaars:
Argibald, Serge Baeken, Paul Bodoni, Stephan Brusche, Randall C, Jan Cleijne, Marissa Delbressine, Aleks Deurloo, Guido van Driel, Flo, Jeroen Funke, Pieter Geenen, Stijn Gisquière, Erik de Graaf, Maaike Hartjes, Albo Helm, Mark Hendriks, Gerrie Hondius, Milan Hulsing, Ilah, Gerrit de Jager, Jeroen Janssen, Aimée de Jongh, Michiel de Jong, Erwin Kho, Kim, Bas Köhler, Erik Kriek, Lectrr, Jeroen de Leijer, Dick Matena, Luc Morjaeu, Nix, Floris Oudshoorn, Boris Peeters, Sam Peeters, Michiel van de Pol, Peter Pontiac, Robert van Raffe, Reinhart, Marcel Ruijters, Martijn van Santen, Olivier Schrauwen, Schwantz, Eric Snelleman, Simon Spruyt, Jeroen Steehouwer, Ruben Steeman, Barbara Stok, Joost Swarte, Typex, Gerben Valkema, Maarten Vande Wiele, Berend Vonk, Ben Vranken, Wasco, Erik Wielaert

De Kunststripbeurs vindt a.s. zaterdag 6 november plaats tussen 10.00 en 17:00 in de Janskerk in Utrecht. Ik ben erbij! Jullie ook?

Elke stem telt...

2010-10-28T15:59:00.002+02:00

Voor de mensen die het gemist hebben: mijn winnende inzending voor de Benelux Beeldverhalen Prijs, 'Elke Seconde Telt', is sinds een tijdje terug te lezen op de website van PulpDeluxe. Pulp is een belgisch online striptijdschrift waarop korte verhalen worden gepubliceerd.

En... samen met het belgische Plots Stripmagazine reiken zij ieder jaar de Plastieken Plunk uit aan de beste inzending uit de bestanden van Pulp en Plots. En ja, 'Elke Seconde Telt' staat op de nominatielijst! Alle genomineerde werken zijn hier terug te lezen, so enjoy:

http://pulpdeluxe.be/site/pepesoiree/stemmen/

"When it comes to livin', dying is the easy part."

2010-09-08T01:33:00.007+02:00

Aan alles komt een einde, maar aan sommige zaken te vroeg. Zo ging het ook met de HBO serie Carnivàle, die na 2 seizoenen werd afgebroken, terwijl het hele verhaal in 6 seizoenen zou worden verteld. De ontluikende epische strijd tussen goed en kwaad, gehuld in de zandstormen van de Amerikaanse Dustbowl, met misvormde circusartiesten, ambigueuse personages en angstaanjagende visoenen... De serie zit zó vol met symboliek en mythologie, dat één keer kijken niet genoeg is om alles tot je te nemen. Daarbij is de aankleding tot in de detail perfect en krijg je als kijker een overtuigend beeld in een beruchte tijd van economische depressie.

Ik kijk de serie graag opnieuw. Soms in zijn geheel, soms een aflevering apart. Gisteren mijn seizoen 2 marathon (alweer) afgerond en het is mij duidelijk: het niveau van Carnivàle is voor mij een duidelijke maatstaf waar ik mijn werk aan wil toetsen. Alles eraan intrigeert en past; de karakters en hun motieven (complex, faalbaar, menselijk), de gebleekte sepiatonen in het beeld, de traag ontvouwende verhaallijnen... Alleen jammer dat ik niet met een soundtrack kan werken, want die maakte het plaatje toch écht af.

Lekker Puh!

2010-09-07T12:49:00.002+02:00

Cover illustratie voor de herfst 2010 editie van Lekker Puh, het kindermagazine van de RotterdamPas. Verder heb mijn eilanden serie uitgebreid met 2 nieuwe beelden:

Island Still Life No.6

Island Still Life No.7

Ik háát Smurf-- kabouters!

2010-08-11T23:23:00.007+02:00

Wat een gezelligheid: de heren van Zone5300 hebben een advertentie bedacht waarbij elk plaatje door een andere tekenaar wordt gemaakt en ik mag meedoen! Hoe prettig is dat. Hoewel ik dan wel kabouters moet gaan tekenen. Gruwel. De enige reden dat ik vroeger David de Kabouter keek was omdat zijn vos zo sexy en snel was.

Op een andere noot: ik zit sinds kort bij het heerlijk hippe agentschap ShopAround met mijn 3D illustratie werk. Hieronder enkele nieuwe beelden daarvoor:

Jij...!

2010-07-25T18:43:00.004+02:00

Ik ben verliefd. Op het zeemonster Jascon.

There, I said it.

Mooi is dat!

2010-07-20T23:14:00.002+02:00

Middeleeuwse Iers monniken/zeemannen.

Tussen 3D illustraties door werk ik aan een nieuw (heel) kort verhaaltje van 1 pagina, gebaseerd op het middeleeuwse verhaal over de reis van St. Brandaan. Het is onderdeel van het aankomende boek 'Mooi Is Dat!', een initiatief van stripintendant Gert Jan Pos, waarin 50 hoogtepunten uit de Nederlandstalige literatuur worden samengevat door een selecte groep Nederlandse en Vlaamse striptekenaars. En ik hoor erbij!

En dat is best prettig.

Schetsen voor het zeemonster Jasconius, die zó groot was dat hij voor een eiland werd aangezien.

Het verhaal van Brandaan vertelt over een Ierse monnik die met een boek in aanraking komt waarin allerlei wonderbaarlijke dingen staan beschreven. Zó wonderbaarlijk dat hij het niet gelooft en uit woede het boek in het vuur gooit. Als straf wordt Brandaan door een engel op wereld(zee)reis gestuurd, om langs alle plekken te gaan die in het boek beschreven stonden en met eigen ogen de waarheid te zien. Zijn logboek zou het nieuwe heilige boek worden.

Misschien dat het beter is om te zeggen dat de essentie van het verhaal in 1 pagina verteld moet worden, ipv. samengevat. Zo krijgt die ene pagina ook een kans om een op zichzelf staand verhaal te vertellen, zonder in de schaduw van het origineel te hoeven staan. Tijdens mijn onderzoek kwam ik er echter al snel achter dat zo'n simpel verhaal genoeg materiaal en ruimte biedt voor eigen interpretatie.

Zo ben ik inmiddels helemaal verliefd geworden op de heerlijk complexe relatie tussen Brandaan en de engel. Die laatste speelt namelijk rechter, maar is tegelijkertijd ook degene die ervoor moet zorgen dat Brandaan zijn straf uitzit en daadwerkelijk het nieuwe boek voltooit. Een soort projectmanager dus. Of een reclasseringsambtenaar.

Wat mijn bijdrage zal zijn kunnen jullie zien vanaf 6 november, want dan wordt het boek gepresenteerd op de kunststripbeurs in Utrecht. Er komt ook een bijhorende reizende tentoonstelling die begint in de Openbare Bibliotheek van Amsterdam!

Een nieuwe look!

2010-06-16T23:19:00.005+02:00

Vandaag heb ik de nieuwe vormgeving van mijn portfolio site online gegooid. Tijd voor champagne dus! Ik vond dat het wel tijd werd om mijn focus naar illustratie wat beter zichtbaar te maken, want dat begin ik nu toch erg leuk te vinden.

De liefhebbers van Safari (en dan bedoel ik de browser) kunnen genieten van een kleine CSS extra: afgeronde hoekjes (idee van Florian)!

En dankzij een tip van Sabine zit ik nu ook op Behance!
---> zerbamine @ behance

Plaatjes en alles

2010-06-08T17:19:00.005+02:00

Het is hier op mijn blog een beetje rustig, want ik ben de afgelopen weken druk bezig geweest met het opzetten van een 3D illustratie portfolio, met het vooruitzicht daar de markt mee op te kunnen. Wel jammer dat Week hierdoor even blijft liggen. Die krijgt gauw genoeg weer aandacht. Ik hoef er immers nog maar 5/6 pagina's van uit te tekenen.

Ondertussen heb ik vanochtend mijn inzending (zie hierboven) voor het Book of Dreams project afgerond! Met dit project, geïnitieerd door Roger Omar, worden 200 kinderdromen uit Spanje, Brazilië en Mexico verbeeld door een internationale groep illustratoren, waaronder mijn maatjes Mark Verhaagen en Rob Kemerink. Uiteindelijk zal alles worden gebundeld in een boek, maar voor die tijd kunnen jullie de inzendingen zien in deze flickr set (click! click! click!).

En voor de liefhebbers: in de nieuwe Zone5300 wordt (kort) aandacht gegeven aan de afgelopen Benelux Beeldverhalen Prijs! Let op quotes van: Robert van Raffe, Jan Cleijne & Jantiene de Kroon, en ondergetekende én een schattige foto van mezelf en mijn mams, met wie ik een voorliefde voor roze garderobe deel.

Driedee

2010-05-12T00:20:00.004+02:00

Af en toe heb ik gewoon zin weer lekker met polygonen aan de slag te gaan.

Meer 3D spul op mijn flickr account --> click click click!!!

Afterglow

2010-04-27T22:36:00.004+02:00

Afgelopen zaterdag was de expositie opening van de BBP 2010 in het Scryption in Tilburg. Het was er erg gezellig; eindelijk wat collega's uit de scene ontmoet! Helaas kreeg ik geen cardboard cheque van 2 x 1 meter mee. Wellicht een idee voor volgend jaar, organisatie? De prints zagen er, met hun archiefkwaliteit, in ieder geval erg goed uit en de diversiteit aan stijlen geeft goed aan dat er wel degelijk animo is voor het medium. Ik zie nu al uit naar wat volgend jaar aan talent zal brengen.

Joachim heeft wat mooi plaatjes geschoten; deze zijn te zien op mijn flickr account.

Nog bedankt voor alle felicitaties! Nu ga ik weer terug aan het werk. Anders komt die bundel er nooit.

Five minutes of fame

2010-04-23T09:48:00.006+02:00

Zit ik me al dagen te verheugen Arie Boomsma z'n baard van dichtbij te mogen meemaken, heeft ie 'm afgeschoren...!

Vanochtend was ik samen met Rienk Tychon te gast bij Goedemorgen Nederland. Rienk is uitgever bij De Vliegende Hollander en jurylid van de eerste editie van de Benelux Beeldverhaal Prijs. Én hij kan veel beter uitleggen waarom mijn inzending Elke Seconde Telt heeft gewonnen. Kijkt en luistert naar de uitzending op Uitzendinggemist.nl. Het item begint iets na de helft.

Ondertussen dreigt de überhippe Louis Reith mijn lieve tante Kiok van de eerste plaats af te stoten in de Erwin Kho fanlist:

Link naar het NRC.NEXT artikel: klik klik klik!

We have a winner!

2010-04-23T07:00:00.001+02:00

Vandaag is in de NRC.NEXT de winnaar bekend gemaakt van de eerste editie van de Benelux Beeldverhalen Prijs (BBP) en ik kan trots mededelen dat mijn inzending Elke Seconde Telt de eerste plaats heeft behaald. En dat is best prettig!

Eerder deze week publiceerde NRC.NEXT de drie eervolle vermeldingen (een ongetiteld verhaal door Jovan Bilbija, De Langste Dag door Kay Coenen, VWO door Robert van Raffe) en de runner-up Zuidas door Jan Cleijne & Jantiene de Kroon.

Heel veel lieve dankbare bedankjes gaan naar testlezers Florian Schroiff, Rob Kemerink en Eric v/d Heijden van Zone5300. En verder wil ik Joachim Stevens bedanken voor zijn ondraaglijke lijdensweg, dat mij afgelopen winter naar de apotheek leidde, alwaar ik bij de medicijnen een klokje meekreeg.

Morgenmiddag worden de prijzen uitgereikt in het Scryption museum te Tilburg. Dit gebeurt tijdens de officiële opening van de expositie van de 40 beste inzendingen van de BBP 2009. Vanaf zondag 25 april is de expositie ook door het publiek te bezichten. Gezien de hoge kwaliteit van de inzendingen en de enorme diversiteit aan vertel- en tekenstijlen is deze expositie zeker een bezoekje waard!

Elke Seconde Telt is in de NRC.NEXT editie van vandaag (vrijdag 23 april) te bewonderen.

Nieuwtjes

2010-04-15T11:39:00.005+02:00

Terwijl het uittekenen van "Week" rustig voortzet gebeurt er van alles aan de zijlijn. Zo is het voorjaarsnummer van Zone5300 uit, met daarin o.a. mijn korte verhaal "... Gesloten Deuren"! De lettering voor deze publicatie is gedaan door meester stripletteraar Frits Jonker. Aan mijn eigen handschrift moet namelijk nog flink gesleuteld worden, wil het leesbaar en professioneel overkomen.

Edit: En er gaan ook nog bedankjes naar Eric v/d Heijden van Zone5300 voor zijn redactionele bijdrage op pagina 3!

Verder is mijn geliefde iMac overleden en door mijn eigen onoplettendheid heb ik hierdoor 3 weken aan werk verloren. Dat houdt in dat de pagina's die ik de afgelopen weken heb ingescand, geretoucheerd en kleurgecorrigeerd overnieuw kan doen. Vervelend, maar gelukkig niet fataal. Voortaan toch maar die Time Machine schijf aan mijn computer laten hangen...

Én, niet geheel onbelangrijk:

Mijn inzending "Elke Seconde Telt" voor de eerste editie van de BeNeLux Beeldverhalen Prijs is genomineerd en staat op de shortlist! In eerste instantie was het de bedoeling dat slechts de runner-up en winnaar bekend zouden worden gemaakt, maar "Als erkenning van de hoge kwaliteit van de inzendingen bij deze eerste editie van de prijs krijgt van 19-23 april de Top 5 van de shortlist een spread in NRC.NEXT."

Vanaf maandag 19 april wordt elke dag één van de strips uit de top 5 gepubliceerd in NRC.NEXT, waarbij vrijdag de 23e de winnaar bekend wordt gemaakt. In stripmakersland is de spanning om te snijden.

Wordt vervolgd!

"Schools kill creativity"

2010-04-12T17:30:00.002+02:00

Herkenbare, prachtige en grappige speech van Ken Robinson over de creativiteit van kinderen en hoe deze onderdrukt wordt. Aanrader!

Avond

2010-04-06T17:20:00.003+02:00

Ik hou van grote bakstenen.

Goede bedoelingen

2010-03-26T01:00:00.003+01:00

De pagina met portretten is zo goed als af! Het is zelfs een spread geworden; timing werkt nu een stuk beter en eerlijk gezegd is het een verademing om andere personages te mogen tekenen, al is het maar eenmalig.

Ondertussen houdt het geweldige vrolijke 'Good Intentions Paving Company' van de nieuwe Joanna Newsom mij wakker en verlang ik stiekem naar een tweede bezoekje aan het indrukwekkende debuut van Xavier Dolan: 'J'ai Tué Ma Mère'. Aanrader!

Restjes

2010-03-20T15:33:00.009+01:00

Terwijl ik stug doorwerk aan 'Week', begin ik me af te vragen of ik dit verhaal überhaupt ergens kan plaatsen in verband met een aantal sehr expliciete platen, die nogal NSFW (Not Safe For Work) zijn.

Deze paginavullende plaat is daar slechts een voorbode van. Ik geef toe, het is een beetje een spoiler, maar mocht ik alsnog besluiten om 'Week' te behouden voor een gedrukte uitgave (in een verhalenbundel), dan hierbij alvast een kleinigheidje om jullie nieuwsgierigheid en voorstellingsvermogen tegemoet te komen.

En ondertussen heeft de openingsplaat iets meer body gekregen door de simpele toevoeging van schaduwen:

Aan de Kade

2010-03-09T21:46:00.004+01:00

Voorlopige openingsplaat voor 'Week'. De gebouwen zijn geïnspireerd op rotterdamse architectuur.

Ondertussen heeft Goldfrapp een nieuwe single uit! Swingen op je stoel met 'Rocket' over de speakers en tegelijkertijd al die kleine raampjes tekenen; het lukt nog nét.

Levenstekens

2010-03-06T17:49:00.007+01:00

Het nieuwe verhaal 'Week' begint al aardig wat vorm te krijgen en telt voorlopig 22 pagina's, mede dankzij een suggestie van de heren van Zone5300 om meer op graphic novel formaat te werken, i.p.v. album formaat. Dat houdt dus een kleiner eindformaat in, met als gevolg minder panelen per pagina, met als gevolg meer pagina's, etc. etc. etc.

'Week' speelt zich grotendeels af in een tweederangs stadshotelletje. Op een gegeven moment moet ik een bepaalde lengte van de tijd laten verstrijken, maar leek het me zo slap om '3 dagen later' ergens in een hoekje van de pagina neer te pennen. En een zonsopgang/zonsondergang/zonsopgang/ zonsondergang/zonsopgang laten zien is ook niet echt interessant.

Een portretmuur leek me veel geschikter. Gasten komen en gaan, maar het decor blijft herkenbaar. Nu heb ik wel het uiteindelijke formaat over het hoofd gezien – deze portretten zijn waarschijnlijk te groot. En verkleinen kan ze onleesbaar maken, waarbij de kleine details kunnen verloren gaan. Ik moet het nog even uitzoeken, maar – voor het geval ze in de 'deleted panels' bak terechtkomen – hierbij alvast een selectie van gasten van hotel Aan de Kade!

Twee personages uit een nog te publiceren verhaaltje.

Sem en Lidewij uit 'Lichtvervuiling'

Voorproefje

2009-11-07T00:06:00.005+01:00

Fijn, die herfst (lees: regen). Motiveert me om binnen te blijven zitten en aan het videoclipje voor 'lost my smile on friday' van Halfway Station te werken.

Vorige woensdag hadden we in de W_lf rt Projectspaces een testavondje en zowaar: de techniek werkte mee! Rikke en Elma blij. Ik blij. En volgens mij waren Maarten en Daniel ook blij. Maar nu moet het geheel dus écht gemaakt gaan worden. Dat wordt de komende 2,5 week dus druk animeren en after effects trucjes uithalen, zodat we aan het eind van de maand kunnen gaan draaien.

Ondertussen mogen jullie HS's muziekjes beluisteren op hun myspace.

... Gesloten Deuren

2009-10-17T20:31:00.004+02:00

Feest! (of: "Succes!", zoals doctorFlo het zou zeggen)

Ik heb eindelijk weer een nieuw beeldverhaaltje af. En dat werd tijd ook. Het verhaal heet '... Gesloten Deuren' en jullie kunnen het lezen na de sprong:

... Gesloten Deuren – pagina 1
... Gesloten Deuren – pagina 2
... Gesloten Deuren – pagina 3
... Gesloten Deuren – pagina 4
... Gesloten Deuren – pagina 5
... Gesloten Deuren – pagina 6
... Gesloten Deuren – pagina 7

Ik heb er lang mee geworsteld; niet alleen vanwege de digitale inkleur techniek, maar ook omdat het verhaal zelf een vertelling is van een ervaring van iemand die me zeer dierbaar is.

Natuurlijk ben ik ook benieuwd wat jullie ervan vinden, dus, as usual: comments & critiques zijn altijd welkom (hieronder wellicht?)!

Omdat ik hier best blij mee ben...

2009-10-12T13:05:00.003+02:00

Digitaal ingekleurd, maar ziet er desondanks best analoog uit.

Testing testing...

2009-10-06T20:59:00.003+02:00

Testje met de eerste pagina van "...Gesloten Deuren".

De panelen zijn bijna uitgetekend (ik mis er nog een paar en wellicht komen er nog wat wijzigingen), maar ik vond vanochtend dat het wel tijd was om te beginnen met inkleuren. In dit geval: digitaal. Ik zat eerst nog te twijfelen om aquarel te gebruiken (alleen zwart) voor de inkleuring, maar dat zou betekenen dat ik elk paneel met potlood moet overtrekken en daar heb ik niet zo'n zin in.

Dus dan maar inladen in Photoshop en proberen om het niet te digitaal te laten lijken. Hoewel het hier niet is terug te zien, zit de structuur van het papier er nog wel in. Misschien dat dat helpt als het wordt gedrukt. Ooit. Ondertussen is het vooral focussen op spelen met licht & schaduw en ik vind dat in het onderste paneel best goed gelukt. Een subtiel blauwe tint in de donkere gedeeltes geeft het geheel nét iets meer leven.

Nog 6 pagina's te gaan!

Achter de schermen...

2009-10-02T19:40:00.015+02:00

Zoals beloofd een kijkje achter de schermen van de korte film "Aan het Einde van de Wereld".

Voor het grootste gedeelte van de dag zorgt Rena voor het geluid. Zelfs met kluwen draadjes en koptelefoon op ziet ze er nog charmant uit! Ondertussen is Sams busje klaar voor gebruik. Zijn fixie moet hij achterlaten in Rotterdam en voorzichtig vraag ik hem of die veels te kleurrijke hawaii-krans en houten kralenketting van de achteruitkijkspiegel af kunnen. Onze hoofdpersoon is namelijk niet bepaald een surfer-dude.

Het is inmiddels 12 uur geweest en we besluiten om de openingsscene niet vandaag, maar morgen te draaien. Dan hebben we vandaag tenminste genoeg tijd voor de reisscenes. Binnen no-time rijden we door het welbekende Europoort, op zoek naar een verlaten benzinestation. Ondertussen proberen Rena en ik een vlieger te vouwen. Ik geef al snel op en geniet van het uitzicht op de havens, containers, vrachtschepen en industrie. Sam vind het duidelijk niks.

Ons eerste benzinestation ligt langs de Oude Maas en is, op de geparkeerde buitenlandse vrachtwagens na, lekker rustig. Ideaal om te filmen. Maarten ziet het wel zitten. Daniel loopt observerend heen en weer, verdwijnt, verschijnt en verdwijnt weer achter het gebouw. Hij vindt het een totaal oninteressante lokatie. Ojee, denk ik bij mezelf. Wat nu? Wat wilt hij dan? Er wordt besloten om maar gewoon te beginnen. Even inkomen en dan zien we wel verder. Het allereerste stukje wat Daniel filmt is hoe het busje langs de benzinepompen rijdt. Daarna parkeren we tussen twee vrachtwagens in en kan het echte spel beginnen.

Maarten weet al precies wat hij wil zeggen. We hebben geen script geschreven, dus ik ben erg benieuwd naar zijn improvisatie. We nemen nog even vlug de opzet van het verhaal door, zodat we weten waar deze scene past binnen het geheel. En dan: beeld, geluid, actie! Het is voor het eerst sinds lange tijd dat Maarten weer moet acteren, maar we hebben het zo afgesproken dat de rol bijna een extensie van zijn leven zou kunnen zijn. Het komt dus allemaal heel natuurlijk over.

Sam en ik moeten ons verschuilen in de schaduw van een vrachtwagen en ons muisstil houden. De microfoon in Maartens vest registreert namelijk alles! Dus ook de poolse radiozenders die uit de trucks blèren. Maarten doet de scene een paar keer overnieuw en Daniel en Rena achtervolgen hem geruisloos. Sam en ik staan een stuk verder weg en horen dus totaal niet wat Maarten allemaal zegt. Zo zal het voor de rest van de dag voornamelijk ook gaan, wat ik wel even wennen vind, want ik ben graag over van alles op de hoogte.

Voor de volgende scene zoeken we en rustig weggetje waar we Maarten, al rijdend achter het stuur, kunnen filmen. Tijdens de trip staan we opeens voor een geopende brug! Maar dat kunnen we wel gebruiken en de shots die hieruit komen vind ik nog steeds prachtig; Maarten silhouet tegen het water en de langsvarende boten.

"Ok jongens, dus we kunnen nu naar het strand!" verklaart Maarten. Wat, nu al? We hadden gisteren ingepland dat we vóór 17:00 op Slufter moesten zijn. Ik zat toen al te piekeren over tijdnood. Maar nu is het nog niet eens 16:00 en we zijn al klaar met de shots die ervóór moeten. Leuk, die tijdwinst. Maar dat betekent ook dat mijn performance er toch echt aan gaat komen. Voor het zover is doen we nog even een lunch aan het begin van de Slufter met broodjes Lebkov, M&M's en Cola. Sam probeert me een één of ander monsterachtig energiedrankje aan te smeren, maar ik pas. Sta ik straks te stuiteren in het water.

Door het zonnige na-zomer weer is het strand van Slufter redelijk gevuld met volk. Helaas. Het liefst had ik een compleet verlaten strand, maar dat is iets te veel gevraagd. We parkeren zo ver mogelijk van het publiek weg, naast een dame met een knalroze ligstoel, die zelfs de edit heeft overleefd.

Het parkeren moeten we ook filmen, vanuit de auto. Sam en ik blijven op de parkeerplaats achter, buiten het zicht van de camera, terwijl Maarten, Daniel en Rena de take doen. Op dat moment merk ik dat mijn net gekochte overhemd er veel te netjes uitziet, voor iemand die zo in de war is. Het moet gekreukter en vooral viezer! Op dit moment kan het me allemaal niks meer schelen, ik ga toch zo de zee in, dus begin ik over het asfalt te rollen en tegen betonnen muren te schuren. Gelukkig staat dit niet op film! Na wat rol- en schuurbeurten blijkt mijn eerste H&M overhemd nog steeds even intact en schoon als voorheen. Damnit. Dan maar met zwarte make-up wat vieze strepen maken.

Maarten komt met een vaart aangereden, springt de bus uit en rent door de duinen. "Oké, staat erop!" Vanaf dit punt neemt Sam het geluidsapparatuur van Rena over. Terwijl we in de duinen wachten we op Maarten, Rena en Daniel, scheert een paraglider minder dan 2 meter boven ons hoofd langs. We staan midden in zijn vliegroute. Godver! Ik zie mezelf dat gevaarte straks al wegpoetsen in AfterEffects.

Gelukkig is de rest van 'ons' stukje strand lekker leeg. We nemen even met Daniel de shots door. Het moet één lang shot worden waarbij we Maarten volgen terwijl hij door de duinen naar beneden rent, naar mijn personage in de zee. Dat betekent dus dat ik er al moet staan, in het water, met mijn schoenen aan! Het is dus zover. Ik geef mijn bril aan Sam en neem moederziel alleen de eerste stappen het water in. Als ik me omdraai is Sam een net zo wazig vlekje geworden als de rest van de crew, die boven de duinen klaarstaat. Ik verbaas me over hoe lang mijn voeten droogblijven, terwijl ik stapje voor stapje verder loop. Dan is het zover: ik sta tot boven mijn enkels in de Noordzee, die nu een stuk warmer is dan afgelopen zomer. Dit kan ik wel lang volhouden, denk ik bij mezelf. Nog een stapje verder dus, tot bijna halverwege mijn kuiten. Ik ben niet zenuwachtig, wellicht door het warme water en het rustgevende geruis van de golven.

De donkere wazige massa die de duinen afstormt is voor mij het teken om me om te draaien en een depressieve houding aan te nemen. Hoofd licht naar beneden, rug gebogen... Ik wacht op die duw van Maarten, maar het lijkt een eeuwigheid te duren. Waar blijft hij toch? Is er iets mis gegaan met filmen? Bijna wil ik me omdraaien, tot ik opeens snel water geplons achter me hoor. Ik zet me schrap.

"Godverdomme man!"

Die eerste duw is goed. Het 'gevecht' wat daarop volgt lijkt echter meer op een stel wijven die elkaars ogen proberen uit te krabben. Dat moet duidelijk overnieuw. Maarten overlegt met Sam en uit het niets geef ik hem een harde duw. Zó moet het, vind ik. We doen het stukje overnieuw en het gaat meteen veel beter.

"Je moet wel wat wanhopiger kijken", vindt Rena "denk maar aan iets vreselijks".

Ik vind dat mijn gezicht er nog te fris uitziet, zelfs met wat donkere make-up onder mijn ogen. Opeens zie ik Rena's hand, gevuld met nat zand, op mijn gezicht af komen. What the hell? "Nee, dit moet je opwrijven", legt ze uit. Dan begrijp ik haar en begin ik mijn neus te schuren met zand, zodat het rood word, alsof ik uren heb gejankt (Uiteindelijk niks van te zien in het eindresultaat, maar ik vind het nog steeds een goede vondst).

Ondertussen komt een zwarte jeep aangereden en stop langs het water, naast Rena. Een grote imposante kerel hangt met zijn arm uit het raam.

"Wat is hier nu aan de hand?" vraagt hij.

Shit, problemen, denk ik. We leggen hem uit dat we met een korte film bezig zijn.

"Oh, een film... ja, dan hadden jullie ons wel mogen waarschuwen. We hebben net 112 gebeld. We zagen je daarzo staan alleen en dachten: die gaat de zee inlopen."

Shiiiiiiit....! Blijkbaar kom ik dus overtuigend depressief over...

"Je bent een natuurtalent" grapt de beveiligingsman.

"Sorry sorry sorry, dat was niet de bedoeling," verontschuldig ik me "maar bedankt voor jullie goede zorgen.".

Ik zie zijn collega achter het stuur grinniken.

"Nou, we bellen ze maar af dan heh?" zegt hij tegen zijn nog steeds grinnikende collega.

Tja, het moest toch een keer écht spannend worden, dit weekend. De mannen rijden hun jeep iets verder van ons vandaan en we kunnen verder met het eindspel.

Hoe ver moet ik vooruit schieten na de duw? Hoe moet Maarten mij vast pakken? Hoe vechten twee beste vrienden, zonder elkaar te slaan? Het is leuk uitzoeken: stapje voor stapje nagaan wat wel en niet werkt. Rena en Sammy denken hierbij goed mee; ze zien het natuurlijk objectiever. Het is in feite wennen aan elkaars lichaam, wat niet zo dubieus is als het nu klinkt, want we staan zó dicht op elkaar. We doen wat shots, waarbij ook Daniel en Sammy hun voeten nat moeten maken, maar dat gaat helemaal goed.

Dan komt het moment suprème. Hét shot waarbij Maarten mij in het water moet gooien. Op dit moment is het water al tot hoog in mijn broekspijpen gekropen, maar koud heb ik het nog niet. Daar komt gauw genoeg verandering in. We spreken af dat ik met mijn rug tegen Maarten sta en dat hij zichzelf en mij het water in laat vallen. Het is weinig nadenken. Ik moet vooral niet te veel tegengewicht bieden. Camera loopt. Geluid. Actie!

Het is jaren sinds ik in een zee heb gezwommen en ik was al nooit zo'n fan van de Noordzee. Maar die smaak van het zoute water en het geprikkel in mijn neus is onvergetelijk herkenbaar. En ik vind het nog steeds niet fijn. De take moet er in één keer opstaan, want we hebben geen van beide onze garderobe dubbel. Maarten sleurt me iets verder het water in dan ik verwacht, maar volgens Daniel ziet het er geweldig goed uit. Zoutwater snuitend en spugend strompel ik terug naar de kant. Trager dan ik wil, door mijn doorweekte kleren. Gatver, wat is dat vies in mijn neus!

"'t Zag er echt goed uit!" roept Rena vanaf de kant toe.

Ze wilt me een handdoek aanbieden, maar we zijn nog lang niet klaar. En ik begin het stiekem wel stoer te vinden. Ik negeer de kou en hup zo het water weer in. Nog een keer!

Dan komt het stuk waarmee me willen eindigen. Oorspronkelijk hadden we bedacht om een eindshot te hebben, waarbij Maartens personage en die van mij uitgeput in de branding liggen, met de camera van boven. Uitzoomen, aftiteling. Daarom hebben we de hele dag een ladder op sleeptouw genomen. Maar dat idee is van de kaart. Het is mij totaal niet duidelijk wat nu wél het plan is. Maarten gaat me het water in duwen en dan zien we wel verder.

Op het moment dat we dat doen, word ik herinnerd aan de motivatie van mijn personage. "Henk" wilt namelijk niet echt dood. Waarom zou hij anders zijn beste vriend bellen? Hij wilt gered worden, maar toch ook weer niet. Hij ziet het allemaal niet meer zitten. Hij is moe, van alles. Dus lijkt het me gepast om in het water te vallen en maar te blijven liggen. Willen opstaan, maar toch ook weer niet. Mezelf laten meedrijven op het water. En het werkt!

"Mooi!!!" roept Sammy. Dus dat doen we nog een paar keer overnieuw.

Daniel moet nu close-up shots hebben van gevecht en gespetter. Maarten en ik leven ons zó uit, dat we steeds verder van Daniel verwijderd raken en dat is niet de bedoeling. Dus beperken we onze bewegingen binnen een onzichtbare ring van twee meter.

Het voelt onnatuurlijk om elkaar te duwen, zonder echt van plek te verschuiven, maar na elke take krijgen we complimenten van Sam en Daniel. Dan zal het wel goed zijn, denk ik. Het meerendeel schiet Daniel in tegenlicht, dus ik verwacht straks in de edit vooral veel zwart te zien.

Het is nog niet eens 18:00 als we besluiten dat de strandscenes klaar zijn. Veel eerder dus dan ik had verwacht. Ik heb het inmiddels stervens koud, maar gelukkig liggen in de bus mijn droge kleren te wachten. Zowel Rena als Sammy spelen even verwarming voor mij: group hug! Een beetje tijgerbalsem op mijn rug en ik voel me weer kiplekker, zodat ik onmiddelijk Daniel op de windmolens en duinen stuur voor de laatste sfeerbeelden.

En dat is natuurlijk nog lang niet alles, want we gaan direct naar Maartens huis om de montage, muziek en post-production te doen...

::bekijk alle foto's op flickr::

Aan het Einde van de Wereld wint een 48HFP Award!

2009-10-02T12:21:00.010+02:00

Gisteren vond in de Moira de Awards Ceremony voor 48HFP Utrecht 2009 plaats en onze korte film 'Aan het Einde van de Wereld' heeft daarbij een award gewonnen voor Best Cinemagraphy. En daar ben ik trots op! We kregen kudos voor de consistent mooie shots en goed afgewerkte grading (die bij inzendingen vaak is afgeraffeld of simpelweg is vergeten).

Verder waren we genomineerd voor Best Sound Design en Best Use of Genre. Over het laatste vond de jury de keuze om, in een buddyfilm, de buddy in kwestie voor het grootste gedeelte buiten beeld te laten erg origineel.

Maar last but not least: we zijn runner-up geworden! De winnaar van dit jaar is uiteindelijk geworden: Gijs Veerhoek met de film 'Geen Zin' over een ruziënd stel, met Egbert-Jan Weber in de hoofdrol.

Ik moet toegeven: op het moment dat de twee teams (dus ik in mijn eentje!) naar voren werden geroepen voor de bekendmaking, werd het me toch íets te spannend. Maar de lovende woorden van de jury tijdens en na de ceremonie gaven me zo een kick, dat ik meteen door wilde gaan om nog meer filmpjes maken. Dus... Slufter anyone?

::link naar het filmfestival artikel::

Moe maar voldaan

2009-09-27T21:41:00.016+02:00

Van afgelopen vrijdagavond tot zondagmiddag heb ik – samen met Maarten, Rena, Daniel en Sammy – meegedaan aan het 48 Hour Film Project in Utrecht, waarin we in 48 uur (duh!) een korte film van ongeveer 4-7 minuten moesten maken. Maarten had me er vorig jaar al over verteld, maar dit was de eerste keer dat ik meedeed. En achteraf kan ik nu eerlijk zeggen: dat smaakte naar meer!

Maarten trok als genre 'buddyfilm' uit de grabbelton. "Buddyfilm???", dacht ik bij mezelf. "Wat kun je dáár nou mee?". Maar meneer TurboTurbo was duidelijk in zijn nopjes en legde me blij en overtuigend uit waarom. Een buddyfilm hoeft namelijk niet over bier zuipende maatjes te gaan en hun queeste naar de perfecte dame. Een buddyfilm gaat in eerste instantie namelijk over vriendschap. Niet een genre dus, maar een thema. Het thema vriendschap – heerlijk! Géén gehannes met liedjes schrijven en valszingen in een musical. Géén onderbelichte nachtopnames maken en liters ketchup rondspuiten voor een horror en géén bakken aluminiumfolie verslinden voor een cheapass science-fiction. Ik zag het wel zitten.

Maar toen kwamen de verplichte elementen: een vlieger, een personage genaamd Henk (of Hennie) Heiligers, met als beroep spin doctor en de regel "Nee dank je, daar ben ik allergisch voor.". Tja... toen werd het even stil en kon ik alleen nog maar denken aan harige katten of kersen, waar ik lippen van krijg als Pamela Anderson.

Dat er een vlieger in moest was in ieder geval een pluspuntje voor mij (toch wel begrijpelijk na mijn nog steeds titelloze beeldverhaal). In de trein terug naar Rotterdam dagdroomde ik er lekker op los. Het vooruitzicht dat we op het strand konden gaan vliegeren als onderdeel van een verhaal maakte me alleen maar positief onrustig. Én het zou het hele weekend mooi weer worden. Én we hadden Sammy's busje! Ik zou hemel en aarde verschuiven om iets op het strand te kunnen gaan doen!

Maartens huis was voor het weekend omgedoopt tot ons hoofdkwartier en die avond kwamen we al redelijk snel tot ons verhaal, waarin we de gegeven elementen een vanzelfsprekende plaats konden geven. We waren het erover eens dat het in ieder geval geen film moest worden met een punch line als hoogtepunt. Dat is zo flauw. En te gekunsteld. Nee, liever iets uit het leven gegrepen, alsof je de personages volgt in hun emoties en acties. Lekker dicht op de huid.

En dan waren we er nog niet, want wie waren onze acteurs? Het verhaal riep om twee mannelijke spelers, waarvan eentje in een net pak/outfit. Maarten wou wel de hoofdpersoon spelen, dat was snel beslist. Daniel stond al achter de camera, dus hij viel af. Rena zag Sammy niet zo snel in een net pak, maar wilde zelf heel graag. Helaas, meisjes mochten niet meedoen. Volgend jaar misschien. En ik? Ik was toch voor verhaal ideetjes en post-production? Toch...?

Ik vermoed dat het kwam omdat ik mijn grijze colbertje aantrok, om ook mee buiten op het balkon te kunnen staan in de frisse herfstnacht. "Hmm, jij ziet er ook altijd wel netjes uit", hoorde ik Rena hardop denken, terwijl ik in mijn hoofd alle netgeklede jongemannen van Rotterdam Noord afging. De blikken van Maarten en Daniel zeiden genoeg. Het was beslist: ik was onze tweede personage. De spin doctor. Mijn god, dan heette ik dus Henk! Nog net een tikkeltje Hollandser dan Erwin. Hoe zouden we dat kunnen verantwoorden! En dan moest ik ook nog gaan acteren!

Ik kreeg wel mijn zin: we hebben op het strand gefilmd! En niet zomaar een strand: nergens minder dan Slufter, de plek die Maarten eerder al het einde van de wereld noemde en de plek waar ik een aantal van mijn verhaaltjes wil laten afspelen. Díe verhaaltjes zijn nog steeds niet af (wél druk in de maak), maar in de tussentijd kunnen jullie zien waar wij, als team Turbo Turbo dot NL, de afgelopen 48 uur zo druk mee in de weer waren.

Aan Het Einde Van De Wereld een korte film door Daniel Baggerman, Maarten J. Boer, Sammy Dirksz, Erwin Kho en Rena Noordermeer on Vimeo.

NB: ik heb 3 rolletjes Holga foto's van de behind the scenes die nog ontwikkeld moeten worden, maar zodra ze er zijn, krijgen jullie ze te zien :)

Yeeeeey!

2009-09-19T11:44:00.004+02:00

Ik was het bijna vergeten, maar nu is het dan zover: mijn eerste publicatie in het Belgische online stripmagazine PulpDeluxe! Als ik nu zo mijn raam uit kijk, past Lichtvervuiling eigenlijk ook perfect bij het weer van vandaag. Lekker grijs en herfstachtig :)

Samen met Mestan Tekin ben ik de nieuwe aanwinst op de site. Oh, wat klinkt dat fijn! En het schrijft ook lekker.

Bruno Willaert heeft hier een kort introotje geschreven en de strip zelf is te zien/lezen onder deze link.

Wat-een-te-ring-zooi!

2009-09-11T01:04:00.001+02:00

Het is dus écht waar!

2009-08-26T21:40:00.005+02:00

Nee jongens, ik heb Lichtvervuiling echt niet uit mijn duim gezogen (hoewel mijn rechterduim wel een groot deel heeft gehad in de tot-standkoming van het beeldverhaal). Ik kwam dit artikel tegen op nu.nl: Op zoek naar de donkerste plekken van Nederland.

"Nederland is een van de meest verlichte landen ter wereld. Duisternis is bijna niet meer te vinden in Nederland. Lichtvervuiling ontneemt bijna de helft van de Nederlanders het zicht op de sterrenhemel..."

Jeweettoch!

Fotowinkelen

2009-08-24T02:36:00.005+02:00

Beetje heen en weer aan het gaan tussen pen, potlood, stift en photoshop. Hier wat zoekspul voor 'Lege Ogen'.

(klik op plaatje voor groter beeld)

Ik leef nog!

2009-08-06T21:08:00.006+02:00

Het is een beetje stil geweest hier, maar dat komt voornamelijk omdat ik veel offline bezig ben geweest en dat wilde vooral niet lukken. Vervelend!

Ik stond vooral te trappen tegen mijn teken en aquareltechniek; vooral dat laatste is een wereld op zichzelf! En helaas, de echte wereld equivalent van de undo-button bestaat nog niet.

Met veel omwegen ben ik op een pixelforum terecht gekomen en daar begon mijn zelfvertrouwen weer aan te sterken. Ik kwam er eigenlijk om graphics te maken voor een game idee, maar ik had nooit zo bekeken dat pixelen eigenlijk evenveel met tekenen/schilderen te maken heeft als ieder ander medium. Het gaat erom dat je met een beperkt kleurenpalet je beeld zo levend en overtuigend mogelijk krijgt en daarbij zijn kleurenleer en parate kennis van material weergave, licht- & schaduwwerking en anatomie erg belangrijk.

Terug naar de basis dus! En tja, waarom ook niet. Lijkt me naïef om die honderden jaren van ontwikkelingen in de kunst te negeren en het wiel (ok, de bal op het witte papier) opnieuw uit te vinden. De sprong van pixel werk op 32 bij 32px oppervlakte naar digitaal schilderen ging behoorlijk snel! En tot nu toe is het allemaal erg wennen, maar misschien, héél misschien, kan ik het wel gebruiken om mijn beeldverhalen in te kleuren. Dan moet ik er wel voor zorgen dat het geen look & feel van een digitaal werk heeft; uitzoeken en vooral heel veel uitproberen dus.

Even tussendoor

2009-06-22T18:47:00.002+02:00

Karakterschetsje op het strand van Slufter.

Heel vervelend: mijn fijne pigma micron fineliners houden niet zo van aquarelpapier. En andersom. Door de grove structuur van het papier slijt de 1mm lange punt behoorlijk snel af tot een niet noemenswaardig vlakje waar slechts sporadisch inkt uit wil vloeien. En die dingen zijn ook nog eens niet in de buurt verkrijgbaar! Maarja... ik wil wél met aquarel blijven werken, dus welk papier is dan een optie?

Ik ben nu het 220 grs tekenpapier van Daler Rowney een tweede kans aan het geven, na een teleurstellende eerste poging waarbij het papier begon te vlokken op het moment dat ik er met een natte kwast overheen ging :-\ En dat terwijl er volgens de verpakking wél op gekwast kan worden! Blijkt dus dat die 'vlokken' gewoon netjes opdrogen, zolang je maar van ze afblijft als de boel nog nat is, want dan beschadig je dus echt het papier.

Fingers crossed dus.

En het blijft een beetje gek.

We'll always have Slufter

2009-06-16T18:16:00.004+02:00

Het is officiëel: Het strand van Slufter aan de Maasvlakte is H-E-E-R-L-I-J-K!

Gisteravond een last-minute spontaan bezoekje gedaan met Joachim en de –tijdelijk mamaloze– auto van mijn mama. Even uitwaaien met het indrukwekkende uitzicht op duinen, windmolens, Europoort en zandspuitschepen (Maasvlakte 2 komt eraan, weetjewel). En dat leidt uiteraard tot inspiratie!

Hierboven dus een schets voor een nieuw kort verhaal ("WAT?! En die andere 2 dan?"), featuring: zandsculpturen, hangtwintigers, een voyeur en vooral heel veel wolken.

Over ziekenhuizen en kattenkracht

2009-06-03T23:17:00.006+02:00

Mijn deadline van afgelopen dinsdag heb ik dus niet gehaald! Het korte verhaaltje 'Dichterbij' wilde maar niet dichter bij haar eind komen (pun intended), dus ben ik maar zijdelings met een ander verhaaltje begonnen; 'Nieuwe Kamers'. Een teaser daarvan was al te zien in mijn vorige post. De muur die daarin beschilderd heeft echter ook een cameo in 'Dichterbij', jawel!

Om die reden besloot ik maar druk aan het werk te gaan met het uitwerken van de muurschildering als zelfstandig beeld, want ik vond 'm achteraf gezien niet zo overtuigend. Het moest namelijk een mural worden in een patientenkamer van een ziekenhuis, dus het mocht wel wat meer body hebben.

Met behulp van illustrator, mijn-nog-steeds-naamloze-wacom-terwijl-mijn-barbeque-na-3-uur-al-een-naam-had-namelijk-Nelson en héél veel Cat Power luisteren kwam ik uit op bovenstaand beeld. En weet je wat, als ik óóit word opgenomen in een ziekenhuis, dan vind ik het helemaal niet erg om tegen zoiets aan te moeten kijken. Ook al krijg ik er bijna hooikoorts van.

luistertip: het ooooo zo mooie 'Werewolf' van Catpower of haar heerlijke cover van Oasis' 'Wonderwall' :-)

Nieuwe Kamer

2009-05-29T15:00:00.003+02:00

Nét echt

2009-05-22T00:30:00.005+02:00

Promo/cover idee voor 'Lege Ogen'. Waar het over gaat? Dat ga ik lekkah nie zeggah! Maar iemand met een oplettend oog kan al een hint vinden in dit plaatje :-)

Nu weer terug naar de korte verhaaltjes!

Promo voor Lege Ogen

2009-05-20T18:05:00.009+02:00

Heeeeeeeel veel mensjes tekenen! Het hele blad moet vol. Pff... Moeder, hoe ver nog?

Overigens is Lege Ogen de (werk)titel voor een verzameling verhalen die ik van de week bedacht. Het uiteindelijke werk is nu nog toekomstmuziek, maar ik wil deze plaat alvast afhebben. Doet me vast goed.

Luxe pulp & cuteness overdosis

2009-05-19T21:58:00.005+02:00

Tja... Als ze in Nederland niet antwoorden, dan maar naar onze cultureel verantwoorde zuiderburen; die beantwoorden hun mailtjes namelijk wél! Pulp Deluxe is een online Vlaams striptijdschrift dat al een aantal jaren bezig is met aanstormend talent in de gaten te houden. En binnenkort gaan ze ook Lichtvervuiling plaatsen – YEEEEEEY!

Ik mocht meteen een zelfportret voor mijn profiel op hun site maken en, als je ziet dat alle andere auteurs hun tekenkunsten hiervoor gebruiken, dan kan ik natuurlijk niet met mijn designer/slash/model foto aankomen. Nee, ik ben liever schattig en heb gewoon speelgoed ruimtescheepjes om m'n hoofd vliegen. Zo ben ik nu eenmaal. Jeweettoch!

Vieze dikke mannetjes

2009-05-12T14:27:00.006+02:00

Schets voor een nieuw verhaal, getiteld 'Brandpunt'.

Nee, het is niet het verhaal met de duif die opgevroten wordt door een kat! Die komt ook nog, maar af en toe wil je gewoon van alles tegelijk doen.

Brandpunt heeft echter wél: mieren die in de fik worden gezet, kikkervisjes en waterkevers, glibberige dikkopmannetjes en een verborgen gehouden liefde!

(Dat klinkt gelijk een stuk interessanter dan "duif die opgevroten wordt door een kat", vinden jullie niet?)

"Bad Sun" (ofwel: "Ik? Tijd over?")

2009-05-06T17:33:00.014+02:00

Ik liep tegen wat moeilijkheden aan in mijn laatste storyboard en dus zocht ik mijn heil in het maken van deze 3D illustratie. Hoezo, tijd te veel? Maar goed, hij's af; nu weer terug aan het werk!

(klik op het plaatje voor supersize beeld!)

...Wél makkelijker.

2009-04-24T13:39:00.005+02:00

Dat doorlinken van de ene pagina naar de andere website naar een subpagina daar weer van en dan op een button klikken en dan nog eentje... En dat allemaal om 1 beeldverhaal pagina te kunnen lezen! Dat kan makkelijk bedacht ik me. Dus hierbij Lichtvervuiling en "Zonder Titel"; vanaf deze blog met één klik te bekijken. Yeeeey!

(Zonder Titel) - pagina 1
(Zonder Titel) - pagina 2
(Zonder Titel) - pagina 3
(Zonder Titel) - pagina 4
(Zonder Titel) - pagina 5

Lichtvervuiling - pagina 1
Lichtvervuiling - pagina 2
Lichtvervuiling - pagina 3
Lichtvervuiling - pagina 4
Lichtvervuiling - pagina 5
Lichtvervuiling - pagina 6
Lichtvervuiling - pagina 7

Om te huilen...

2009-04-23T21:39:00.004+02:00

Een vriend bracht me van de week in contact met de soundtrack van de film Lust, Caution van regisseur Ang Lee. Ik heb de film nog niet gezien en bij het horen van de soundtrack kan ik me nu wel voor de kop slaan! Dit nummer heb ik inmiddels bijna de hele dag op repeat; en dat werkt erg goed bij het opzetten van een emotionele scene in mijn nieuwe verhaal. Geniet en huil mee!

Nature's Best

2009-04-22T13:06:00.004+02:00

Inspiratiemoment voor een nieuw kort verhaal :-)

"Maar....!"

2009-04-21T22:06:00.008+02:00

"Hoe zit dat dan met je science-fiction verhaal? Werk je daar nog aan dan?"

Uhm... Ja. Nee.

Soms.

Heel soms.

Het project werd een beetje groot. Iets té groot. Als in: 20 boeken groot. Oké, misschien overdrijf ik. 15 boeken dan. Maar dat is nog steeds een behoorlijk aantal! Zeker voor iemand die net zijn eerste stappen zet in het professioneel vertellen en tekenen van strips.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben nog steeds sci-fi geek en ik wil het nog steeds afmaken. Maar wat ik vooral nú wil is direct beginnen met een verhaal te vertellen, zonder complete nieuwe werelden, technologiën en culturen hoeven te introduceren. Op dit moment vind ik het vooral belangrijk goed verhalen leren te vertellen. Verhalen in het hier en nu met mensen zoals je ze kent (of niet wilt kennen). En dat grote epische verhaal, dat komt nog wel. De schetsen en storyboards staan netjes opgeborgen en af en toe komt er iets in me op dat ik ervoor wil gebruiken, dus die stapel dikt langzaam aan. Personages veranderen, tijdlijnen worden aangepast, dialogen heen en weer geschoven, maar alles in de achtergrond. Het borrelt en bruist, alleen zie je het niet.

To be continued...!

Een kijkje in de keuken...

2009-04-21T17:56:00.012+02:00

Weet je wat ik altijd zo leuk vind aan DVD's? De extra's; extended scenes, alternate takes, director's commentary, bloopers... Alles wat het proces van een verhaal maken zo leuk, vervelend, frustrerend, inspirerend en verwarrend maakt. Dit is dezelfde reden waarom ik de DVD's van The Fountain en de laatste 2 seizoenen van Battlestar Galactica niet gekocht heb. Daar staat namelijk niks aan extra's op!

Daar doe ik natuurlijk niet aan mee, dus hierbij een extraatje van Lichtvervuiling!

De eerste aanzetten voor Lichtvervuiling heb ik rond november 2008 geschreven en geschetst. Het ging hierbij om een omvangrijker verhaal waarin 3 verhaallijnen door elkaar heen liepen en was geïnspireerd door een zomerse fietstocht langs de Rotte en het observatiepunt daar in de buurt. Vanaf dat punt heb je een prachtig uitzicht over de polder en aan de horizon kun je stukjes Delft en Rotterdam zien. Het idee dat 's avonds zowel de stad als de kassen de hemel zouden verlichtten, sprak me enorm aan en vormde de basis voor Lichtvervuiling.

Sems verhaallijn was heel anders opgebouwd dan nu het geval is. Zijn ontmoeting op het Halloweenfeest met het mummie meisje (in de scripts had ik haar voor het gemak Miri genoemd) werd verteld in flashbacks. De openingspagina van zijn deel van Lichtvervuiling toonde hem, slapend in bed, terwijl een schaduw in de vorm van Miri op de rand van zijn bed zat. Op dat moment werd hij gebeld, door andere personages met hun eigen verhaallijn. Uiteindelijk zou hij, met een aantal vrienden, die avond op het uitkijkpunt terechtkomen en een vuurwerkstokje (hoe heet zo'n ding nou!) vinden in zijn jas. Die had Miri daar geplaatst en hij zou hem aansteken, wat de sterren zou verbeelden.

Compleet anders dan wat er nu is dus! De verschillende verhaallijnen in elkaar knopen werd mij te ingewikkeld en ik kwam erachter dat ik Sems verhaal toch het interessantst vond. Het idee dat een gewone nuchtere jongen in een bijna poëtische situatie/handeling belandt sprak me erg aan.

Misschien dat de andere personages nog een keer een kans krijgen. Tijd zat!

Overigens: Herkennen jullie de posters aan de muur? ;-)

Verloren kindje

2009-04-21T16:41:00.009+02:00

Het is inmiddels 5 weken sinds ik mijn eerste korte beeldverhaal heb afgerond en het arme ding heeft nog steeds geen titel! Wel is hij (of is het een zij?) in zijn(of haar?) geheel te bekijken en te lezen op mijn flickr.

Wat betreft het verhaal: ik krijg regelmatig vragen in hoeverre het autobiografisch is. Daarop kan ik eerlijk antwoorden dat het zeker elementen bevat uit mijn jeugd (zoals mijn reizen naar Indonesië en de rode vogel vlieger), maar verder een fictief verhaal is.

Ohja, en wat betreft die magenta, groene en witte bloemblaadjes: die zijn afkomstig van resp. rozen-, kenanga- (bekend om zijn gebruik in Chanel No. 5 parfums) en jasmijnbloemen. Deze mix wordt in Indonesië gebruikt om uit te strooien over een graf of over de plek waar het as van een overledene is uitgestrooid.

Lichtvervuiling is af!

2009-04-21T16:32:00.008+02:00

Afgelopen zondag is mijn 2e korte verhaal, getiteld 'Lichtvervuiling', afgerond. In 7 pagina's vertelt het verhaal over een jongen, Sem, die op een Halloween avond een enigszins aparte ontmoeting heeft met... een mummie.

Het verhaal is in zijn geheel te bekijken en te lezen op mijn flickr.

3... 2... 1... !

2009-04-21T16:14:00.005+02:00

Ok, komt ie dan: mijn allereerste post op mijn allereerste blog!

YEAH!!!

Ik hoop met deze blog mijn beeldverhalen een beetje openbaar te maken. Is opgegeven moment toch wel nodig als je het publiek nodig hebt. :-)